Ana Sayfa
DİLİMİZİ KORUYALIM, ONA SAHİP ÇIKALIM
TÜRK DİLİ SEVDALILARININ BULUŞMA YERİ
Cevap Gönder
...bir a?k hikâyesi...
Türk Dili Sevdalısı

Kayıt: 29 Nis 2005
Bildiriler: 31
Şehir: Ankara
Alıntıyla Cevap Gönder
bir otobüs dura?ynda kar?yla?my?lardy ilk kez…
biri typta okuyordu, di?eri mimarlykta...
o ilk kar?yla?madan sonra bir kere bir kere
bir kere daha kar?yla?abilmek için
hep ayny saatte, ayny duraktan, ayny otobüse bindiler...
gençtiler, çok gençtiler...
birbirleriyle konu?acak cesareti bulmalary biraz zaman aldy
ama sonunda ba?ardylar...
ikisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardy aslynda...
o gün delikanly arkada?ynda kaldy?y için o duraktan binmi?ti otobüse,
kyz ise ablasynda...
syrf birbirlerini görebilmek için; her sabah erkenden evlerinden çykyp, ?ehrin öbür ucundaki o dura?a,
onlaryn dura?yna geldiklerini
gülerek itiraf ettiler bir süre sonra...
okullaryny bitirince hemen evlendiler...
mutluydular hem de çok mutlu...
bazen i?siz, bazen parasyz kaldylar ama
öyle syky kenetlenmi?ti ki elleri ve yürekleri
hiçbir ?eyi umursamadylar...
zaman a?ymyna u?rayan,
aly?kanlyklara yenik dü?en,
banka hesabynda para kalmady?y için ya da
tam tersine o hesaby daha da kabaryk hâle getirmek u?runa
bitip-tükeniveren sevgilerden de?ildi onlarynki...
günler günleri, yyllar yyllary kovaladykça
sevgileri de büyüdü, büyüdü...
tek eksikleri çocuklarynyn olmamasyydy,
bi türlü çocuk sahibi olamayynca,
'bütün mutluluklaryn bizim olmasyny beklemek bencillik olur'
diye dü?ündüler ve çocuk yerine sevgilerini büyüttüler...
'senin için ölürüm' derdi kadyn adama symsyky sarylyp...
ve adam 'hayyr ben senin için ölürüm' diye yanyt verirdi her seferinde...
kadyn bazen eve gitti?inde
aynanyn üzerinde bir not görürdü,
'bir tanem,kütüphanenin ikinci rafyna bak'
orda bir ba?ka not olurdu,
'mutfaktaki masanyn üzerine bak ve seni çok sevdi?imi asla unutma'
mutfaktaki masadan salondaki dolaba sevgi dolu notlary
okuya okuya ko?turan kadyn,
sonunda kimi zaman bir demet çiçek,
kimi zaman en sevdi?i çikolatalar,
kimi zaman da pahaly hediyelerle kar?yla?yrdy...
hayat ne kadar hyzly akarsa aksyn,
i?leri ne kadar yo?un olursa olsun
hep birbirlerine ayyracak zaman bulabiliyorlardy bulmasyna ama
kyrkly ya?laryn ortalaryna geldiklerinde
daha az çaly?maya karar verdiler...
artyk daha fazla beraber olabiliyorlardy...
bir gün sahilde dola?yrken,
harap durumda bir ev gördü kadyn, üzerinde 'satylyk' levhasy asyly olan...
'ne dersin bu evi alalym my?' dedi adama...
'bu viraneyi yyktyryr harika bir ev yaparyz,projeyi kafamda çizdim bile,
kocaman terasy olan,martylary kahvaltyya davet edece?imiz
bir deniz evi yapalym burayy'
'sen istersin de ben hiç hayyr diyebilirmiyim' diye yanyt verdi adam...
'Amerika'daki typ kongresinden döner dönmez ararym emlakçyyy,
kaç para olursa olsun burasy bizimdir artyk'...
sadece bir hafta ayry kalacaklardy birbirlerinden...
buna ra?men ayrylmalary çok zor oldu adam Amerika'ya giderken...
her gün, her saat konu?tular telefonla...
dönü?ünde gözya?laryyla kucakla?tylar havaalanynda...
fakat birkaç gün sonra,
kocasynda bir tuhaflyk oldu?unu farketti kadyn...
eskisi kadar mutlu görünmüyor, konu?maktan kaçynyyordu...
onu ne?elendirmek için sahildeki evi hatyrlatty ve
çizdi?i projeyi verdi kadyn ama
hiç beklemedi?i bir cevap aldy:
'canym, o ev bizim bütçemizi a?yyor, en iyisi o evi unut!'
mutsuzluk,mutlulu?un tadyna aly?my? insanlara daha da acy,
daha da çekilmez gelir...
kadyn hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri...
derdini söylemesi için yalvardy adama,
'senin için ölürüm biliyorsun, ne olur anlat' diye yalvardy...
ama bo?unaydy, ona ula?maya çaly?tykça
sert duvarlara çarpyyordu sanki kadyn...
her seferinde daha fazla kanyyordu yüre?i...
kadyn bir gün, çocuklu?unun,gençli?inin,bütün hayatynyn birlikte geçti?i
arkada?yna dert yanarken;'artyk dayanamyyorum sana söylemek zorundayym' diye sözünü kesti arkada?y...
'o,seni aldatyyor.i? yerimin tam kar?ysyndaki restoranda
genç bir kadynla yemek yiyor ve sonra sarma? dola?
çykyp arabaya binip gidiyorlar...'derken
'sus,sus çabuk duymak istemiyorum bu yalanlary' diye ba?yrdy kadyn...
onca yyllyk arkada?yny da kendisini kyskanmakla suçlady...
ertesi gün,ö?le vakti o restoranyn hemen kar?ysyndaki
bir kö?eye sindi ve peri masallarynyn sadece masal oldu?unu anlady...
kocasynyn eskiden ayny hastahanede çaly?ty?y genç kadyny
tanydy hemen. bazen de evlerinde a?yrladyklary kadyna
nasyl saryldy?yny gördü adamyn...
ak?am kocasy gelince; ba?yryp, a?layarak ve hyçkyrarak
haykyrdy her ?eyi kocasynyn yüzüne...
inkâr etmedi adam...
zamanla duygularyn de?i?ebildi?ini,insanlaryn orta ya?a geldiklerinde farklylyk arady?y gibi bir?eyler geveledi a?zynda ve
bavulunu alyp gitti evden...giderken son kez sarylmak istedi e?ine ama
kadyn 'defol' diye ba?yrdy nefretle...
ilk celsede bo?andylar...
modern bir a?k hikâyesinin böyle son bulmasyna
kimse inanmady...
arkada?larynyn deste?iyle ayakta kalmaya çaly?ty kadyn...
adamyn sevgilisiyle birlikte Amerika'ya yerle?ti?ini ö?rendi...
bazen yalnyz kaldy?ynda onu hâlâ sevdi?ini hissedince
a?lama nöbetleri geçiriyor, a?kyn yerini en az onun kadar
yo?un bir duydu olan nefretin almasy için dua ediyordu...
aradan bir yyl geçti...
her ?eyin ilâcy oldu?u söylenen zaman bile
kadynyn derdine çare olamamy?ty...
bir sabah ysrarla çalan zilin sesiyle uyandy.
kapyyy açty?ynda kar?ysynda o kadyn...
'hangi yüzle geldin' diye ba?yrmak istedi ama sesi çykmady...
'lütfen izin ver gireyim içeri, konu?malyyyz mutlaka'
dedi genç kadyn...
kanepeye ili?ti ve zor duyulan kysyk bir sesle konu?maya ba?lady:
'hiçbir ?ey göründü?ü gibi de?il aslynda, çok üzgünüm ama o
bir saat önce öldü...geçen yyl Amerika'daki kongre syrasynda ö?rendi
hastaly?yny ve bir senelik ömrü kaldy?yny...seninse buna dayanamayaca?yny
onunla ölmek isteyece?ini biliyordu...seni kendinden uzakla?tyrmak için benden sevgilisi rolü oynamamy istedi...ailesine de haber vermedi...
birlikte Amerika'ya yerle?ti?imiz yalanyny yaydy... oysa
ilk kar?yla?ty?ynyz otobüs dura?ynyn kar?ysynda bir ev tutmu?tu...
tedavi görüyor ve kurtulaca?yna inanyyordu ama olmady...
gece fenala?my?, bakycysy beni arady, son anda yeti?tim...
sana bu kutuyu vermemi istedi...
gözlerinden akan ya?lary durduramayaca?yny biliyordu kadyn,
hemen oracykta ölmek istedi...eline tutu?turulan kutuyu açmayy
neden sonra akyl edebildi...
itinayla katlanmy? bir sürü ka?yt duruyordu kutuda...
ilk ka?ytta 'lütfen bütün notlary syrayla oku bir tanem' diyordu...
syrayla okudu 'seni çok sevdim',
'seni sevmekten hiç vazgeçmedim',
'senin için ölürüm derdin hep, do?ru söyledi?ini bilirdim',
'fakat benim için ölmeni istemedim',
'?imdi bana bir söz vermeni istiyorum',
'benim için ya?ayacaksyn, anla?tyk my???'
son ka?ydy eline alyrken, kutuda bir anahtar oldu?unu gördü kadyn...
ve son ka?ytta ?unlar yazylyydy :
SAHYLDEKY EVYMYZY SENYN ÇYZDY?YN PROJEYE GÖRE YAPTIRDIM,
KOCAMAN TERASTA, MARTILARLA KAHVALTI EDERKEN SEN,
BEN HEP SENY YZLYYOR OLACA?IM...


En son tuğba tarafından Pzr May01, 2005 21:20 tarihinde değiştirildi, toplamda 2 kere değiştirildi.

_________________
...
Kullanıcı kimliğini göstertuğba tarafından gönderilen tüm bildirileri bulÖzel bildiri gönderMSNM
Misafir


Alıntıyla Cevap Gönder
Uzun zamandır bu kadar duygusal bir yazı okumamıştım, gerçekten çok güzel. Yazınız sizinse ve müsade ederseniz ağelimizde yayınlamak isteriz.

Saygılarımla
gençyazylym
Misafir

Alıntıyla Cevap Gönder
Aşk böyle bir şey olsa gerek. İnsan sevdiğini incitmemek için kendi canının yanmasına bile dayanıyor. Âşığın "Sana bir şey olmasın...." duygusu gibi güzel bir bir duygu yoktur sanırım. Uğur'un söylediği gibi uzun zamandır bu kadar güzel bir yazı okumamıştım. Elinize, kolunuz sağlık.
Türk Dili Sevdalısı

Kayıt: 29 Nis 2005
Bildiriler: 31
Şehir: Ankara
Alıntıyla Cevap Gönder
Sayyn Gençyazylym,
Â?y?yn ''Yeter ki sana bir?ey olmasyn...'' duygusunu hissetmeyen bir yürek, bunun en güzel duygu oldu?unu da bilemez de?il mi ?
Umarym güzel yüre?iniz hiç acymaz...
Saygylarymla

_________________
...
Kullanıcı kimliğini göstertuğba tarafından gönderilen tüm bildirileri bulÖzel bildiri gönderMSNM
Türk Dili Sevdalısı

Kayıt: 13 Mar 2005
Bildiriler: 64
Şehir: Yzmir
Alıntıyla Cevap Gönder
Çok duygulandım. Hatta kahroldum. Adam harbi delikanlıymış. Bağrına taş basmış. Ama belki eşiyle birlikte hastalığı yenebilirdi. Tabi bu da olaya kıl bir bakış açısı. Gerçekten çok duygusal Crying or Very sad
Kullanıcı kimliğini gösterSerhan DEMİRTEPE tarafından gönderilen tüm bildirileri bulÖzel bildiri gönderE-mek gönderMSNM
Türk Dili Sevdalısı

Kayıt: 29 Nis 2005
Bildiriler: 31
Şehir: Ankara
Alıntıyla Cevap Gönder
Ben de okudu?um zaman çok duygulanmy?tym Sayyn Serhan. Ama adam hastaly?y yenseydi ve hikâye mutlu bitseydi, bizler sevginin de?erini bu kadar iyi anlayamazdyk de?il mi? Y?te bazy sevdâlar bu kadar yo?un ve bu kadar gerçek oluyor! Yn?allah sevmeyi bilen her yürek, en güzel sevdâlary ya?ar...

_________________
...
Kullanıcı kimliğini göstertuğba tarafından gönderilen tüm bildirileri bulÖzel bildiri gönderMSNM
...bir aşk hikâyesi...
Bu yazışma ortamında yeni konular açamazsınız
Bu yazışma ortamında bildirilere cevap veremezsiniz
Bu yazışma ortamında bildirileri değiştiremezsiniz
Bu yazışma ortamında bildirileri silemezsiniz
Bu yazışma ortamında anketlerde oy kullanamazsınız
Tüm saatler GMT +2 Saat  
1. sayfa (Toplam 1 sayfa)  

  
  
 Cevap Gönder  
Yeni Sayfa 2