CENNETİ GÖRDÜM

Hatmedip Kur'ân'ı okuduğumda;

Sırrı ne hac, ne de namazda gördüm.

İmanın farzına bakındığımda;

Cenneti, gizlenmiş şartlarda gördüm.

Yetimlerin dinmez gözyaşlarında,

Mazlumların buruk bakışlarında,

Sabîlerin mâsum gülüşlerinde,

Cenneti, parlayan nurlarda gördüm.

Hak sahiplerinin hesaplarında,

Şehitlerin kanlı topraklarında,

Cenneti, sınırsız yollarda gördüm.

İnsanlığa hizmet eden bilginde,

Hâk adına söz söyleyen âlimde,

Allah dostlarının niyâz hâlinde,

Cenneti, aşk dolu dillerde gördüm.

Cânana cân veren kul nefesinde,

Hoşgörünün en son mertebesinde,

Mevlâna, Yûnus’un dost kalesinde,

Cenneti, ermişte pirlerde gördüm.

Muhammed’in erişilmez şahsında,

Hacı Bektaş, Pir Sultanlar tahtında,

Hak uğruna ölenlerin bahtında,

Cenneti, taş dolu bellerde gördüm.

Dilerim; hak yolu düşte kalmaya,

Can dostlarım cehennemde yanmaya,

Kederli de aftan mahrum olmaya,

Cenneti, sıratta terlerde gördüm.